Shigin: η απαγγελόμενη ποίηση πίσω από το kenbu

Τι είναι το shigin

Το shigin είναι μια ιαπωνική τέχνη απαγγελίας ποίησης: το ποίημα ονομάζεται shi και η απαγγελία gin. Μπορεί να εκτελεστεί από ένα άτομο ή από μια ομάδα, δυνατά σε δημόσιο χώρο, απαλά ανάμεσα σε φίλους ή κατ' ιδίαν. Χρησιμοποιούνται τόσο ιαπωνικά όσο και κινεζικά ποιήματα, και τα κινεζικά έργα διαβάζονται δυνατά στα ιαπωνικά. Στο kenbu, το shigin δεν είναι μουσική υπόκρουση. Είναι το άλλο μισό της παράστασης, και οι κινήσεις του χορευτή το ακολουθούν στίχο προς στίχο.

Από πού προέρχεται

Το shigin πιστεύεται ότι ξεκίνησε στην Κίνα στις αρχές της πρώτης χιλιετίας μ.Χ. και μπορεί να έφτασε στην Ιαπωνία γύρω στον πέμπτο αιώνα. Τα ποιήματα πιθανότατα απαγγέλλονταν αρχικά στα κινεζικά και αργότερα τους δόθηκαν ιαπωνικές αναγνώσεις. Νέα gin έχουν γραφτεί έκτοτε, αλλά η βασική δομή έχει παραμείνει η ίδια, οπότε μια απαγγελία σήμερα είναι δομημένη σχεδόν όπως ήταν αιώνες πριν. Αυτή η μακρά συνέχεια είναι μέρος αυτού που δανείζεται μια παράσταση kenbu όταν συνδυάζει έναν χορό με σπαθί με έναν στίχο που απαγγέλλεται δυνατά.

Από πού προέρχονται οι στίχοι

Τα περισσότερα ποιήματα kenbu είναι κλασικά κινεζικά ποιήματα που ονομάζονται kanshi, συνήθως σύντομα. Η πιο συνηθισμένη μορφή έχει τέσσερις στίχους των επτά χαρακτήρων ο καθένας, που ονομάζεται shichigon-zekku, και υπάρχει επίσης μια εκδοχή με πέντε χαρακτήρες. Ιαπωνικές μορφές όπως το waka και το haiku εμφανίζονται επίσης. Το Samurai Kenbu Theater αναφέρει ότι πολλά από τα ποιήματα που χρησιμοποιούνται στο kenbu γράφτηκαν από σαμουράι, οπότε πολλοί στίχοι πραγματεύονται τη μάχη, το καθήκον και το σπαθί. Η κατανόηση του δημιουργού ενός ποιήματος, του περιεχομένου του και του ιστορικού του πλαισίου συνιστάται για την εκτίμηση της χορογραφίας, γι' αυτό το θέατρο προτείνει να ζητήσετε το πρόγραμμα εκ των προτέρων.

Πώς απαγγέλλεται

Οι ασκούμενοι συχνά προπονούνται σε tatami, γονατιστοί, και προβάλλουν τη φωνή από την κοιλιά, όχι από το στήθος. Τα γραπτά gin φέρουν σημειώσεις για τον τόνο, τα σημεία αναπνοής και τη σειρά των λέξεων. Ένα τυπικό gin διαρκεί περίπου ενάμισι λεπτό και απαιτεί τέσσερις αναπνοές, και ο απαγγέλλων συνήθως στέκεται και εκτελεί από μνήμης. Ένα koto ή shakuhachi μπορεί να συνοδεύσει τη φωνή. Στο kenbu, ο απαγγέλλων στέκεται στο πλάι της σκηνής ενώ ο χορευτής κινείται στο κέντρο, και το σημερινό κυρίαρχο ύφος προσθέτει μουσική από πάνω. Καμπάνες και ένα γκονγκ συγκαταλέγονται στα άλλα όργανα που χρησιμοποιούνται.

Απαγγέλλων και χορευτής

Το kenbu χρησιμοποιεί δύο ιαπωνικούς όρους για το ζεύγος: ο ginshi απαγγέλλει και ο maishi χορεύει. Η σειρά έχει σημασία. Ο χορευτής δίνει μια κραυγή ως σήμα και ο απαγγέλλων ξεκινά. Από εκεί και πέρα, το σπαθί και η βεντάλια ερμηνεύουν αυτό που λέει η φωνή. Μια παράσταση μπορεί να είναι πολύ σύντομη, μόλις δυόμισι λεπτά, και ένα τυπικό πρόγραμμα διαρκεί περίπου τρία έως πέντε λεπτά. Αυτό σημαίνει ότι κάθε κομμάτι είναι μια συμπαγής ιστορία, με το ποίημα ως σενάριό της, και μια παράσταση συνδέει πολλά από αυτά μαζί.

Δύο ποιήματα που αξίζει να γνωρίζετε

Τα δοκίμια του θεάτρου περιγράφουν δύο. Ο στίχος του Rai San'yō για τους πολέμαρχους Uesugi Kenshin και Takeda Shingen, γνωστός ως Kawanakajima, αφηγείται από την πλευρά του Uesugi. Ο Rai έζησε από το 1780 έως το 1832 και πέθανε στο Κιότο. Το άλλο είναι το Tsurugitachi, ένα έργο βασισμένο σε ποίημα του Ōtomo no Yakamochi, που έζησε από το 718 έως το 785 και εμφανίζεται στο Manyōshū, την παλαιότερη σωζόμενη ποιητική συλλογή της Ιαπωνίας. Το έγραψε ως δίδαγμα για τους απογόνους του σχετικά με το πώς να συμπεριφέρονται ώστε το όνομα της οικογένειας να μην αμαυρωθεί.

Τι να ακούσετε

Δεν θα παρακολουθήσετε τις λέξεις στα ιαπωνικά, αλλά μπορείτε να ακολουθήσετε το σχήμα. Η φωνή ανεβαίνει και πέφτει σε καθορισμένα μοτίβα, με ανάσες που σηματοδοτούν το τέλος κάθε στίχου. Η αγγλική αφήγηση δίνει το ιστορικό πλαίσιο πίσω από κάθε επίδειξη, και η ιστορία του ποιήματος δίνει νόημα στην κίνηση. Ακούστε πώς η φωνή και το σπαθί κινούνται μαζί, γιατί αυτός ο συνδυασμός είναι όλη η ουσία.

Μια τέχνη της μειοψηφίας

Το σίγκιν περιγράφεται ως τέχνη της μειοψηφίας, που διατηρείται κυρίως από μεγαλύτερους σε ηλικία ασκούμενους, και το κένμπου είναι ένας από τους χώρους όπου εξακολουθεί να παρουσιάζεται στη σκηνή. Αυτός είναι εν μέρει ο λόγος που αξίζει να το ακούσετε ζωντανά. Το θέατρο του Κιότο ιδρύθηκε το 2014 και περιγράφει τον σκοπό του ως την αύξηση της παρουσίας του κένμπου. Αν ο ήχος της ψαλμωδίας ποίησης σας είναι κάτι καινούργιο, αντιμετωπίστε τον σαν άγνωστη μουσική: αφήστε τον να σας παρασύρει πρώτα, και η δουλειά με το σπαθί θα βγάλει περισσότερο νόημα μετά. Αν θέλετε να μάθετε την ιστορία πριν πάτε, ο οδηγός για αυτή την τέχνη αφηγείται την ιστορία του Καουανακατζίμα με περισσότερες λεπτομέρειες.

Διαβάστε στη συνέχεια: Τι είναι το kenbu; Χορός με ξίφος και ποίηση σαμουράι